Pacjenci w Holandii muszą znacznie dłużej niż mieszkańcy wielu innych krajów czekać na dostęp do nowych leków i terapii. Obecnie aż 51 nowych metod leczenia i leków oczekuje na zatwierdzenie przez holenderskie władze. Spośród nich 48 jest już dostępnych w sąsiednich Niemczech - informuje dziennik AD.

Znaczna większość oczekujących terapii dotyczy leczenia nowotworów. Choć leki te zostały już dopuszczone do obrotu przez European Medicines Agency, w Holandii trafiły do specjalnej procedury oceny, określanej jako „pipeline”, ze względu na wysokie koszty terapii.

Według AD przyczyną opóźnień jest sposób podejmowania decyzji przez holenderskie instytucje. Przed wydaniem zgody każdy lek jest ponownie analizowany pod kątem skuteczności oraz korzyści zdrowotnych w porównaniu z już dostępnymi metodami leczenia. Oceniane jest również, czy efekty terapii uzasadniają jej cenę.

Dopiero po zakończeniu tej oceny rozpoczynają się negocjacje cenowe z producentami farmaceutycznymi. Średni czas oczekiwania na zakończenie całego procesu wynosi obecnie 665 dni, czyli około roku i dziewięciu miesięcy. W Niemczech procedura wygląda inaczej. Po uzyskaniu zgody EMA lek trafia na rynek niemal natychmiast, a rozmowy dotyczące ceny prowadzone są już po rozpoczęciu jego stosowania.

Niemieckie przepisy przewidują maksymalnie sześć miesięcy na zakończenie negocjacji, a porozumienie z firmami farmaceutycznymi osiągane jest niemal zawsze. Tak twierdzi Mark Kramer z organizacji Association of Innovative Medicines.

Szczególnie zaskakująca jest sytuacja dwóch leków stosowanych w leczeniu szpiczaka mnogiego, nowotworu szpiku kostnego. Preparaty te zostały opracowane przy ścisłej współpracy z holenderskimi szpitalami, jednak mimo to nie są jeszcze dostępne dla pacjentów w Holandii. Tymczasem od pewnego czasu są już stosowane w Niemczech. Leki te pozwalają dłużej utrzymywać chorobę w stanie remisji i poprawiają jakość życia pacjentów.

Zdaniem Kramera Holandia nie tylko coraz dłużej zatwierdza nowe leki, ale także coraz częściej nie dochodzi do porozumienia cenowego z producentami. Ekspert podkreśla, że twarde negocjacje cenowe są potrzebne, jednak ich efekty nie zawsze uzasadniają tak długie opóźnienia.

Według niego różnice cenowe między Holandią a krajami sąsiednimi nie są na tyle duże, aby tłumaczyły wielomiesięczne lub nawet wieloletnie oczekiwanie pacjentów na dostęp do nowych terapii.