Stan bioróżnorodności w Holandii powoli się poprawia, ale tempo zmian jest zbyt wolne, aby kraj mógł spełnić międzynarodowe zobowiązania dotyczące ochrony środowiska.

Tak wynika z raportu naukowców z Naturalis Biodiversity Center w Leiden. Badacze zwracają szczególną uwagę na bardzo zły stan ekosystemów w Morzu Wattowym oraz na karaibskich terytoriach należących do Holandii.

W Morzu Wattowym naukowcy monitorowali 16 gatunków ryb uznawanych za wskaźniki zdrowia ekosystemu. Aż 15 z nich znajduje się obecnie w złej kondycji. Jedynym gatunkiem, który radzi sobie dobrze, jest butterfish. Morze Wattowe odgrywa ważną rolę jako miejsce wychowu młodych ryb.

Płytkie wody chronią je przed większymi drapieżnikami, jednak ta funkcja zaczyna zanikać. Rosnące temperatury wody sprawiają, że młode ryby wcześniej odpływają do głębszych i chłodniejszych obszarów. Według Naturalis oznacza to, że „obszar ten coraz gorzej spełnia swoją rolę naturalnego żłobka dla ryb”.

Równie niepokojąca sytuacja panuje na karaibskich terytoriach Holandii. Raport pokazuje, że siedem na dziesięć gatunków oraz sześć na dziesięć siedlisk znajduje się tam w „złym stanie”. Szczególnie szybko pogarsza się kondycja raf koralowych.

Naukowcy wskazują na kilka głównych przyczyn problemu, między innymi inwazyjne gatunki wypierające lokalną florę i faunę, zdziczałe kozy, zanieczyszczenia oraz rosnącą turystykę.

Zdaniem ekspertów przyroda karaibskich regionów Holandii potrzebuje dodatkowej ochrony, aby poradzić sobie z tymi zagrożeniami. Naturalis stworzył specjalny „panel bioróżnorodności”, który śledzi postępy w realizacji 14 celów środowiskowych. Siedem z nich oznaczono kolorem czerwonym, co oznacza, że obecnie są poza zasięgiem realizacji.

Pięć celów ma status pomarańczowy, czyli wymagają dodatkowych działań. Żaden z celów nie otrzymał jeszcze zielonego statusu.

Raport wskazuje jednak na niewielką poprawę jakości wód powierzchniowych. W 2009 roku jedynie 3 procent takich wód spełniało normy dobrej jakości. Obecnie odsetek ten wzrósł do 15 procent. Mimo to Holandia nadal pozostaje daleko od europejskich wymogów, zgodnie z którymi do przyszłego roku wszystkie wody powierzchniowe i gruntowe powinny osiągnąć dobry stan ekologiczny.