Osoby z niepełnosprawnościami w Holandii nadal nie mogą na równych zasadach uczestniczyć w życiu społecznym, edukacji, rynku pracy i systemie opieki zdrowotnej. Takie wnioski płyną z najnowszego raportu przygotowanego przez College voor de Rechten van de Mens, o którym informuje NOS.

Badanie przeprowadzono wśród ponad 1800 respondentów. Raport opublikowano dziesięć lat po podpisaniu przez Holandię konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami.

Z raportu wynika, że około jedna czwarta badanych ma poczucie, iż nie odgrywa istotnej roli w społeczeństwie. Połowa respondentów przyznała natomiast, że uczestniczy w mniejszej liczbie aktywności społecznych, niż by chciała.

Jednym z największych problemów pozostaje dostęp do usług i wsparcia. Jedna trzecia ankietowanych deklaruje, że ma poważne trudności z uzyskaniem odpowiedniej opieki lub pomocy.

Problemy występują również w edukacji. Co czwarty respondent uważa, że szkoły i uczelnie nie wprowadzają wystarczających udogodnień umożliwiających pełne uczestnictwo w zajęciach i nauce.

Podobna sytuacja dotyczy rynku pracy. Ponad jedna czwarta badanych twierdzi, że osoby z niepełnosprawnościami nie mają takich samych szans na zatrudnienie jak pozostali mieszkańcy kraju.

Raport zwraca również uwagę na powszechne poczucie niepewności finansowej. Ponad jedna trzecia respondentów obawia się swojej przyszłej sytuacji materialnej.

Najczęściej wymieniane źródła niepokoju to możliwe ograniczenie świadczeń socjalnych, rosnące koszty opieki zdrowotnej, zmiany w systemie dodatków oraz wysokie wydatki związane z zakupem sprzętu i środków wspomagających codzienne funkcjonowanie.

Autorzy raportu podkreślają, że problemy te wzajemnie się wzmacniają. Bariery występujące w edukacji, zatrudnieniu, opiece zdrowotnej i życiu społecznym tworzą mechanizm wykluczenia, który utrudnia osobom z niepełnosprawnościami pełne uczestnictwo w społeczeństwie.

Przewodniczący Holenderskiego Instytutu Praw Człowieka, Rick Lawson, przyznał, że w ciągu ostatniej dekady odnotowano pewne postępy, jednak są one niewystarczające.

"Po dziesięciu latach obowiązywania konwencji ONZ widzimy, że cele tego traktatu nadal nie są wystarczająco widoczne w codziennym życiu osób z niepełnosprawnościami." - powiedział Lawson.

Zwrócił uwagę, że podobne zastrzeżenia zgłasza również ONZ, która wyraża niepokój między innymi z powodu wysokiego ryzyka ubóstwa wśród osób z niepełnosprawnościami.

"Rząd musi dopilnować, aby prawa osób z niepełnosprawnościami rozwijały się i były wzmacniane, a nie ograniczane." - podkreślił Lawson.

Raport pokazuje, że mimo formalnych zobowiązań i dziesięciu lat obowiązywania międzynarodowych standardów ochrony praw osób z niepełnosprawnościami, wiele osób w Holandii nadal napotyka poważne przeszkody w codziennym funkcjonowaniu i równym uczestnictwie w życiu społecznym.