Susza w Holandii pobiła rekord z 1976 roku

Regionalne deficyty opadów w części Holandii pobiły rekordy, przekraczając poziomy notowane podczas wyjątkowo suchego lata w 1976 roku - informuje AD. Najpoważniejsza sytuacja występuje w prowincjach Północna Holandia i Południowa Holandia.

Lato 1976 roku pozostaje punktem odniesienia w holenderskich danych meteorologicznych ze względu na długotrwałą falę upałów i rekordowy deficyt opadów - podaje Królewski Holenderski Instytut Meteorologiczny.

W skali całego kraju na początku sierpnia tegoroczny deficyt opadów jest wciąż o około 10-15 milimetrów niższy niż w 1976 roku. Analiza danych regionalnych przeprowadzona przez firmę inżynieryjną Arcadis pokazuje jednak, że w niektórych częściach kraju sytuacja jest jeszcze poważniejsza.

We wspomnianych prowincjach deficyt opadów przekroczył poziom z 1976 roku. To samo dotyczy obszarów zarządzanych przez Hoogheemraadschap van Delfland, Waterschap Hollandse Delta oraz Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier.

Największy deficyt w kraju odnotowuje obecnie Hoogheemraadschap van Delfland - wynosi on 332 milimetry. Władze ogłosiły tam „kod czarny” i wprowadziły działania mające na celu utrzymanie odpowiednich zapasów wody dla ogrodnictwa szklarniowego.

Deficyt opadów określa różnicę między ilością deszczu a ilością wody odparowującej w danym okresie. Gdy parowanie przewyższa opady, deficyt rośnie.

- Nie mówi to od razu wszystkiego o rzeczywistych skutkach. Znaczenie mają również inne czynniki, takie jak poziom wód gruntowych, struktura gleby, przepływy w rzekach, zasolenie oraz możliwość dostarczania wody - powiedział Arjen Koomen, doradca ds. gospodarki wodnej w Arcadis.

Wiele z tych czynników również obecnie nie daje powodów do optymizmu, dlatego zarządy gospodarki wodnej podejmują kolejne działania. Hoogheemraadschap van Delfland wprowadził najbardziej restrykcyjne środki: zamknięto śluzy, a także obowiązuje całkowity zakaz pobierania wód powierzchniowych. Oznacza to między innymi zakaz podlewania ogrodów, parków i gruntów rolnych. Dodatkowo gromadzone są zapasy słodkiej wody, aby ograniczyć skutki suszy i zasolenia.

Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier zwiększył gotowość kryzysową i prowadzi dodatkowe kontrole. W Waterschap Hollandse Delta dostępność słodkiej wody jest coraz bardziej ograniczona. Władze analizują różne scenariusze rozwoju suszy i obowiązujące zakazy poboru wody.

Skutki suszy wykraczają poza bezpośrednie problemy z dostępnością wody. Dotykają również przyrody, rolnictwa, żeglugi oraz fundamentów budynków.

-Ta susza będzie miała konsekwencje jeszcze przez długi czas - powiedział Koomen. Po wyjątkowo suchym roku poziom wód gruntowych pozostaje niski przez dłuższy czas, co może powodować długotrwałe problemy dla przyrody i rolnictwa.

- Holandia była kiedyś projektowana w taki sposób, aby jak najszybciej odprowadzać wodę - zauważył.

Holandia od dawna słynie z doświadczenia w zarządzaniu nadmiarem wody.

- W Holandii staliśmy się sławni dzięki rozwiązaniom, które pozwalają trzymać wodę z dala od kraju. Mamy poldery, wały i wydmy, Deltawerken oraz Afsluitdijk. Teraz jednak musi pojawić się nowe pokolenie, które opracuje rozwiązania dotyczące niedoboru słodkiej wody. Również Holandia będzie musiała się w tym lepiej specjalizować. Zadanie polega teraz właśnie na tym, aby zatrzymywać wodę na dłużej - powiedział Koomen.

Doświadczenia z suchych lat 2018 i 2022 doprowadziły już do działań mających zwiększyć odporność kraju na suszę, ale potrzebne są kolejne kroki.

- Dzięki doświadczeniom z suchych lat 2018 i 2022 podejmujemy już wiele działań, ale jeszcze nie jesteśmy w miejscu, w którym powinniśmy być. Musimy zdać sobie sprawę, że takie sytuacje będą występować znacznie częściej. To staje się nową normą - ostrzegł Koomen.