Zaćmienie Słońca skończyło się uszkodzeniem wzroku

Co najmniej 18 osób doznało uszkodzenia siatkówki po patrzeniu na słońce podczas częściowego zaćmienia Słońca 12 sierpnia. Holenderskie Towarzystwo Okulistyczne (NOG) poinformowało, że wśród poszkodowanych jest pięcioro dzieci i 13 dorosłych.

NOG nie przeprowadziło formalnego badania. Okuliści z całej Holandii zostali jednak poproszeni o zgłaszanie pacjentów, którzy w tygodniu po 12 sierpnia pojawili się z problemami ze wzrokiem związanymi z zaćmieniem.

Większość pacjentów skarżyła się na pojawianie się plamek w polu widzenia, co NOG określa jako łagodną formę uszkodzenia siatkówki. „Kilku okulistów zgłosiło poważniejsze przypadki. Na tym etapie nie można jeszcze stwierdzić, czy ci pacjenci całkowicie odzyskają wzrok” - przekazała organizacja. Więcej informacji na temat długoterminowych skutków będzie prawdopodobnie dostępnych za około rok.

NOG ocenia, że szerokie informowanie w mediach o bezpiecznych sposobach obserwowania zaćmienia mogło zwiększyć świadomość społeczeństwa.

Zaćmienie z 12 sierpnia było największym częściowym zaćmieniem Słońca widocznym w Holandii od pamiętnego zaćmienia z 11 sierpnia 1999 roku. W momencie maksimum, około godziny 20:11, Księżyc zasłonił od 88 do 90 procent tarczy Słońca nad Holandią. Tak duży stopień przesłonięcia nie będzie ponownie widoczny w tym kraju aż do 2081 roku.

Mimo licznych ostrzeżeń przed zaćmieniem niemal co piąty mieszkaniec Holandii - około 19 procent - deklarował, że zamierza obserwować Słońce bez żadnej ochrony oczu.

Uszkodzenie wzroku powstałe w wyniku bezpośredniego patrzenia na Słońce nosi nazwę retinopatii słonecznej. Specjaliści z Amsterdam UMC wyjaśnili, że rogówka i soczewka oka działają niczym szkło powiększające, skupiając intensywne promieniowanie ultrafioletowe i podczerwone bezpośrednio na plamce żółtej - delikatnej, centralnej części siatkówki odpowiedzialnej za ostre widzenie, czytanie i rozpoznawanie twarzy.