Holandia nie chroni wystarczająco dzieci przed przemocą

Holandia wciąż nie robi wystarczająco dużo, aby słuchać dzieci i chronić je przed przemocą oraz niebezpiecznymi sytuacjami. Rząd nie ma również pełnego obrazu skali problemu. Tak wynika z corocznego raportu organizacji Children’s Rights Collective, która w środę po południu zorganizuje demonstrację przed parlamentem.

Dane organizacji Veilig Thuis, zajmującej się pomocą ofiarom przemocy domowej i krzywdzenia dzieci, pokazują, że liczba zgłoszeń oraz próśb o poradę dotyczących przemocy wobec nieletnich wzrosła z prawie 63 tysięcy w 2020 roku do ponad 68 tysięcy w 2025 roku.

Według autorów raportu wiedza o rzeczywistej skali przemocy pozostaje jednak ograniczona i rozproszona.

W ostatnich latach wzrosła również liczba dzieci objętych pomocą w ramach holenderskiego systemu opieki nad młodzieżą. Według danych urzędu statystycznego CBS w 2020 roku wsparcie otrzymywało ponad 402 tysiące dzieci. W 2025 roku było ich już ponad 465 tysięcy, choć wynik ten nieznacznie spadł w porównaniu z poprzednim rokiem.

Children’s Rights Collective określa sytuację jako utrzymujący się problem. Dotyczy on zarówno dzieci, których trudnego położenia służby jeszcze nie rozpoznały, jak i tych, które już są objęte pomocą instytucji.

„Samo posiadanie dokumentacji sprawy lub udział w programie wsparcia nie oznacza automatycznie, że dziecko jest rzeczywiście wysłuchane, traktowane poważnie i chronione” - podkreślają autorzy raportu.

Obecnie instytucje zajmujące się ochroną dzieci mogą samodzielnie opracowywać wytyczne dotyczące kontaktu z nieletnimi. Zdaniem organizacji brakuje jednak wystarczającej odpowiedzialności za ich stosowanie.

Autorzy raportu domagają się pilnego wprowadzenia ustawowego standardu, który zagwarantuje regularny i wartościowy kontakt specjalistów z dziećmi. Chcą, aby taki kontakt stał się obowiązkiem, a nie jedynie dobrą praktyką.

Publikacja raportu następuje po serii poważnych spraw dotyczących krzywdzenia dzieci. Na początku października hiszpańskie władze zamknęły ośrodek opieki nad młodzieżą prowadzony przez holenderską parę. Byli podopieczni opisywali praktyki przypominające tortury, a zgłoszenia dotyczące placówki pojawiały się już w 2016 roku. Mimo to ośrodek nadal otrzymywał dotacje publiczne, a organizacje zajmujące się ochroną dzieci kierowały tam kolejnych podopiecznych.

W Holandii głośne były również sprawy dwóch matek ze Stadskanaal oskarżonych o ciężkie znęcanie się nad dziećmi oraz rodziców zastępczych z Vlaardingen skazanych za brutalne krzywdzenie dziewczynki, która trafiła do szpitala w śpiączce. Dziecko doznało trwałych niepełnosprawności. W obu sprawach instytucje pomocowe miały już wcześniej kontakt z rodzinami.

Według danych przywoływanych przez holenderskie media w ciągu ostatnich pięciu lat odnotowano co najmniej 12 przypadków tak poważnego znęcania się nad dziećmi, że zakwalifikowano je jako tortury.