6 na 10 kobiet w Holandii unika niektórych tras po zmroku

Niemal 60 procent kobiet w Holandii unika określonych ulic i tras podczas wieczornych spacerów, ponieważ nie czuje się bezpiecznie. Ponad połowa kobiet przyznaje, że odczuwa zagrożenie na ulicach. Wśród mężczyzn odsetki te są znacznie niższe. Wynika tak z badania przeprowadzonego przez firmę Arcadis wśród 6831 osób na potrzeby holenderskiego raportu dotyczącego ruchu pieszego.

Z ankiety wynika, że 54 procent kobiet nie czuje się bezpiecznie na ulicy, a około 60 procent omija po zmroku wybrane miejsca lub trasy. Wśród mężczyzn poczucie zagrożenia deklaruje 33 procent, a mniej więcej co trzeci unika niektórych dróg po zmroku.

W ciągu dnia różnice między płciami praktycznie znikają. Około 13 procent zarówno kobiet, jak i mężczyzn przyznaje, że nie czuje się bezpiecznie podczas spacerów. „Wyniki pokazują, że trasa, która w ciągu dnia wydaje się bezpieczna, po zapadnięciu zmroku może nabrać zupełnie innego charakteru” - zauważa Dennis van Sluijs, ekspert Arcadis zajmujący się ruchem pieszym.

Jak podkreśla specjalista, unikanie określonych tras przez kobiety oznacza, że brak bezpieczeństwa w przestrzeni publicznej realnie ogranicza ich swobodę przemieszczania się. Nie chodzi wyłącznie o subiektywne odczucia, ale również o możliwość samodzielnego poruszania się po własnej okolicy.

Uczestników badania zapytano również o najważniejsze zmiany, które poprawiłyby warunki poruszania się pieszo. Na pierwszym miejscu znalazła się jakość chodników. 43 procent respondentów umieściło ją wśród trzech najpilniejszych kwestii.

Kolejne wskazania to bezpieczniejsze przejścia dla pieszych, wymieniane przez 29 procent ankietowanych, oraz ograniczenie utrudnień powodowanych przez ruch samochodowy, na które zwróciło uwagę 27 procent badanych. Około jedna czwarta respondentów wskazała również na potrzebę poprawy bezpieczeństwa społecznego i usunięcia fizycznych przeszkód z tras pieszych.

Szczególnie krytycznie stan infrastruktury oceniają osoby korzystające z pomocy w poruszaniu się, takich jak balkoniki, wózki inwalidzkie, skutery mobilne, laski czy psy przewodnicy.

Aż 84 procent z nich negatywnie ocenia szerokość, równość nawierzchni i funkcjonalność chodników. 81 procent napotyka problemy związane z przeszkodami, a 78 procent uważa, że chodniki są źle utrzymane.

Wśród osób, które nie korzystają z takich pomocy, odsetki wynoszą odpowiednio 53, 53 i 51 procent.

„To, że jakiś cel znajduje się w zasięgu spaceru, nie oznacza jeszcze, że każdy może bezpiecznie i samodzielnie pokonać prowadzącą do niego trasę” - podsumowuje Van Sluijs. Jego zdaniem jakość infrastruktury powinna być traktowana równie poważnie jak samo istnienie połączenia między poszczególnymi miejscami.