Fundacja KNCV Tuberculosis Foundation ostrzegła, że Holandia nie jest przygotowana na wybuch gruźlicy na dużą skalę. Według fundacji nagły wzrost liczby zakażeń - na przykład taki, jaki mógłby nastąpić w czasie dużej wojny lub kryzysu związanego z napływem dużej liczby uchodźców, mógłby sprawić, że krajowy system monitorowania gruźlicy przestałby działać już w ciągu miesiąca.

Choć wskaźniki zakażeń gruźlicą w Holandii są niskie w porównaniu z innymi krajami europejskimi, fundacja ostrzega, że może to wywoływać „fałszywe poczucie bezpieczeństwa”.

Ekspertyza wśród lekarzy rodzinnych (GP) słabnie, występują braki leków, a nowoczesne, krótsze schematy leczenia, powszechnie stosowane w innych krajach, nie są jeszcze oferowane w Holandii. Fundacja podkreśla, że kraj nadal opiera się na przestarzałych terapiach, „podczas gdy reszta świata przechodzi na nowoczesne, krótkie kuracje z wykorzystaniem leków takich jak rifapentyna”.

Gruźlica jest chorobą wywoływaną przez zakażenie bakteryjne. Osoby zakażone mogą mieć trudności z oddychaniem, a także doświadczać gorączki, utraty masy ciała, braku apetytu i nocnych potów. Chociaż chorobę można leczyć farmakologicznie, nieleczona gruźlica może prowadzić do poważnych powikłań i być śmiertelna.

W ubiegłym roku w Holandii odnotowano 869 przypadków gruźlicy, co jest najwyższą liczbą od 2016 roku. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego i Środowiska (RIVM) przypisuje ten wzrost napływowi osób ubiegających się o azyl z krajów o wysokim rozpowszechnieniu gruźlicy. Spośród wszystkich przypadków 161 dotyczyło nowo przybyłych migrantów, podczas gdy rok wcześniej było ich 75. Większość pacjentów pochodziła z Erytrei, Etiopii i Somalii.