Po raz pierwszy od wprowadzenia holenderskiego podatku od emisji CO₂ dla przemysłu rząd Holandii odnotuje realne wpływy z tego systemu.

Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) szacuje, że przedsiębiorstwa zapłacą w 2025 roku od 37 do 97 milionów euro dodatkowych opłat związanych z emisją dwutlenku węgla. Podatek obejmuje około 250 firm przemysłowych.

Przedsiębiorstwa otrzymują jednocześnie specjalne uprawnienia emisyjne, które działają jak zwolnienia pozwalające na dalszą emisję określonej ilości CO₂ bez dodatkowych kosztów. W ubiegłym miesiącu NEa przydzieliła firmom około 39,4 miliona takich uprawnień. Okazało się jednak, że całkowita emisja przemysłu wyniosła około 41,1 miliona ton CO₂.

Oznacza to, że część firm przekroczyła przyznane limity i będzie musiała dopłacić za nadwyżkę emisji. Efektywna stawka podatku wynosi obecnie 21,14 euro za tonę CO₂. Holenderski rząd planuje jednak całkowicie zlikwidować ten podatek. Powodem są obawy, że dodatkowe krajowe opłaty osłabiają konkurencyjność holenderskich przedsiębiorstw wobec firm działających w innych krajach europejskich. Nie ustalono jeszcze dokładnego terminu ani sposobu wycofania podatku.

System działa w powiązaniu z europejskim handlem emisjami European Union Emissions Trading System (EU ETS). Firmy płacą holenderski podatek tylko wtedy, gdy krajowa cena bazowa emisji CO₂ jest wyższa od ceny obowiązującej w unijnym systemie ETS.

W 2025 roku holenderska cena bazowa wynosiła 87,90 euro za tonę CO₂, podczas gdy średnia cena w systemie EU ETS osiągnęła 66,76 euro. Różnica między tymi wartościami - właśnie 21,14 euro, stała się faktycznym podatkiem płaconym przez przedsiębiorstwa.

W poprzednich latach sytuacja wyglądała inaczej. Od 2022 roku ceny w europejskim systemie ETS były wyższe niż holenderska krajowa stawka, dlatego przemysł praktycznie nie ponosił dodatkowych kosztów związanych z krajowym podatkiem CO₂.